10-11-08

een gedicht over mezelf

 

Ik leef in het duister en ben op zoek naar mezelf.
Ik probeer me sterk te houden maar het gaat vanzelf.
Tranen rollen over mijn wangen als ik mezelf zie.
Hoe heb ik ooit kunnen leven met zoveel agressie?

Alles wat ik lief heb ben ik er door kwijt geraakt.
Ik moest het eerder inzien, niemand is volmaakt.
Heb hard gewerkt maar in de verkeerde richting.
Had me gewoon te houden aan mijn verplichting.

Klaarstaan voor de mensen in plaats van te kwetsen.
Meer geven dan nemen, meer doen dan kletsen.
Maar het mag nooit te laat zijn om mezelf te leren kennen.
Misschien met een beetje hulp en een hele hoop plannen.

Dromen waarmaken waar het mogelijk is en realiseren.
Het kwade afketsen en het goede absorberen.
Leren tevreden te zijn met mijzelf en accepteren.
Maar boven alles eerst mijzelf en dan anderen analyzeren.

1368018162_l

19:36 Gepost door jean in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: liefde, gedicht, gedachte, mezelf |  Facebook |

Commentaren

das een mooi gedicht..
fijn wekend.
doeiii

Gepost door: Anita | 14-11-08

De commentaren zijn gesloten.