24-08-08

een gedicht over de tijd,

 

De tijd, de tijd, die staat nooit stil
De tijd, de tijd, doet wat ie wilt
De tijd, de tijd, ik ken hem wel
Miljaar, wat gaat de tijd toch snel.

Och liefste tijd, pauzeer eens wat
Wordt je het nooit, beu, moe of zat
Van mensen die zomaar met het leven spelen
En jou verdoen, door zich te vervelen.

Wel voor sommigen ben jij zeer waardevol
Ja, jij, tijd, speelt in mijn leven een grote rol
Ik zal altijd proberen van elke seconde iets moois te maken
en niet al te snel een zucht te slaken.

Elk minuut kan je leven drastisch doen omslaan
Voordat je het weet, is het al bijna gedaan
Ik wou dat ik je soms kon terugdraaien, liefste tijd
Want van dingen in het verleden, heb ik veel spijt.

En tijd, jij kent al de momenten in mijn leven
Wanneer ik triest ben, wanneer ik loop te zweven
Haast en spoed
is zelden goed.

Hoe zit het dan met: vooruit met de geit?
Ach, rust toch eens wat uit, vadertje tijd
Want jij bent alles waard, goud, zilver en koper
Slaap maar wat, we gebruiken voor even wel een zandloper.

13:57 Gepost door Jean in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tijd, gedicht, tekst |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.